مطالب این بخش از سایر خبرگزاری‌ها جمع‌آوری شده است و صرفا جهت افزایش آگاهی شما قرار گرفته است و لزوما به معنای تایید آن توسط چنج‌کن نیست.

اعتراض کاربران به افت کیفیت GPT-6 Astra؛ اوپن‌ای‌آی این مدل را ضعیف کرده است؟

تنها یک هفته پس از عرضه و شگفتی کاربران از عملکردهای کم‌نظیر مدل جدید اوپن‌ای‌آی (OpenAI) با نام GPT-6 Astra، موج گسترده‌ای از انتقادها فضای مجازی را فرا گرفته است. بسیاری از توسعه‌دهندگان و کاربران حرفه‌ای مدعی هستند که کیفیت پاسخ‌دهی و کدنویسی این مدل به‌طور محسوسی افت کرده است و شرکت اوپن‌ای‌آی احتمالاً برای مهار هزینه‌های سرسام‌آور سرورها، توان محاسباتی مدل را کاهش داده است.

کاربران با انتشار تصاویر مقایسه‌ای گزارش داده‌اند که مدل آسترا اکنون پاسخ‌های سریع‌تر اما سطحی‌تر و پر از خطایی تولید می‌کند. برخی محققان با اجرای مجدد پرامپت‌های روز اول متوجه شدند که کیفیت خروجی نسبت به زمان راه‌اندازی با افت چشمگیری روبه‌رو شده است؛ رویدادی که موجب شده برخی شرکت‌های توسعه نرم‌افزار به نسخه‌های قدیمی‌تر بازگردند.

پرانجل پالیوال (Pranjal Paliwal)، توسعه‌دهنده نرم‌افزار، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

ما به هوش جامع مصنوعی نرسیده‌ایم، بلکه دچار پس‌رفت شده‌ایم. بازگشتم و کدهایی را که آسترا برایم نوشته بود بررسی کردم و حرفم را پس می‌گیرم؛ چطور ممکن است یک مدل هم‌زمان تا این حد هوشمند و این‌چنین ناتوان باشد!

فرضیه تضعیف عمدی و ابهام در کارایی مدل

کارشناسان این پدیده را ناشی از کاهش عمدی منابع پردازشی اختصاص‌یافته به هر درخواست یا استفاده از تکنیک‌های فشرده‌سازی ریاضی مدل موسوم به کوانتیزه‌سازی (Quantization) می‌دانند؛ رویکردی که هزینه‌های زیرساختی اوپن‌ای‌آی را کاهش می‌دهد، اما دقت پردازش را فدا می‌کند. این در حالی است که هزینه استفاده از این مدل همچنان ۱۰ دلار به ازای هر ۱ میلیون توکن ورودی و ۵۰ دلار به ازای هر ۱ میلیون توکن خروجی است که ۲.۵ برابر نسل‌های پیشین محسوب می‌شود.

فروکش کردن هیجان اولیه یا افت واقعی؟

در این میان، گروهی از تحلیل‌گران باور دارند که افت محسوسی در هسته مدل ایجاد نشده، بلکه فروکش کردن موج هیجان اولیه پس از عرضه، فرصت را برای سنجش دقیق‌تر کاستی‌ها و ناسازگاری‌های نگارشی فراهم کرده است. با این حال، تکرار این سناریو که پیش از این برای مدل‌های قبلی نیز رخ داده بود، بار دیگر این پرسش را به میان می‌آورد که آزمایشگاه‌های بسته هوش مصنوعی تا چه میزان در مدیریت توان سامانه‌های خود شفاف هستند.